![](https://static.wixstatic.com/media/41d000_2ada95f6e96abf3d2e3beb110ebe48c3.jpg/v1/fill/w_1200,h_799,al_c,q_85,enc_auto/41d000_2ada95f6e96abf3d2e3beb110ebe48c3.jpg)
![logo-strony-zsp-w-kikole-2024.png](https://static.wixstatic.com/media/97ea78_cdcab312a8f64f16b34e6b3ff941e40b~mv2.png/v1/crop/x_2,y_0,w_1024,h_205/fill/w_979,h_196,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/logo-strony-zsp-w-kikole-2024.png)
![Zdjęcie Ignacego Antoniego Zboińskiego](https://static.wixstatic.com/media/97ea78_9455f52573e44344a4b4a7b45e328ae1.jpg/v1/fill/w_200,h_258,al_c,lg_1,q_80,enc_auto/97ea78_9455f52573e44344a4b4a7b45e328ae1.jpg)
Ignacy Antoni Zboiński
urodził się w 1715 roku. Jego ojcem był Franciszek- łowczy nadworny koronny, matką Agnieszka Karnkowska, kasztelanka wyszogrodzka. Po śmierci ojca przejął dobra kikolskie. Błyskotliwą karierę polityczną rozpoczął od pełnienia urzędu stolnika dobrzyńskiego w latach 1745- 1752. Później awansował na chorążego dobrzyńskiego (1752-1756). Urząd kasztelana płockiego sprawował od 1756 roku. 11 IV 1791 roku został mianowany wojewodą płockim. Ignacy Antoni posiadł oprócz dóbr w Kikole, 12 wsi: Radziochy z Rumunkami, Grodzeń, Ciełuchowo, Gołuchowo, Korzyczewo, Wolęcin, Lubin. Lubinek z młynem, Wildno, Radomice i Kretki Wielkie. Zboiński szczególnymi względami darzył dobra kikolskie.
Jako stolnik dobrzyński wystarał się u Augusta III o zezwolenie na lokację miasta w Kikole. Na miejscu dawnego dworu wzniósł ok. 1790 roku klasycystyczny pałac, który stał się jego siedzibą.
![Zdjęcie pałacu w Kikole](https://static.wixstatic.com/media/97ea78_9fb219e937ca4ad794333a9ad098768a.jpg/v1/fill/w_385,h_249,al_c,lg_1,q_80,enc_auto/97ea78_9fb219e937ca4ad794333a9ad098768a.jpg)
W Ziemi Dobrzyńskiej znany był jako kolator kościołów. W 1778 roku sfinansował koszt budowy prezbiterium i odnowienia kościoła Ojców Bernardynów w Skępem. W 1778 roku wybudował w Grodzeniu kościół filialny. Był kawalerem orderów Orła Białego i Św. Stanisława, elitarnych odznaczeń nadawanych za szczególne zasługi dla Ojczyzny. Ignacy Antoni ożenił się z Salomeą Karśnicką, córką Konstantego i Zofii Dereszniakówny. Miał synów: Franciszka Ksawerego i Jana Nepomucena. Ostatni wojewoda płocki zmarł w Kikole 24 II 1796 roku. Został pochowany w kościele Ojców Bernardynów w Skępem. O dużym przywiązaniu do dóbr kikolskich świadczy fakt, iż kazał pogrzebać swoje serce w progu miejscowej świątyni, wybudowanej w 1791 roku przez jego syna Franciszka Ksawerego. Epitafium Zboińskich znajdujące się w kościele Ojców Bernardynów w Skępem.
Wielkim przeżyciem dla społeczności szkolnej okazało się nadanie szkole w 1997 roku imienia Ignacego Antoniego Zboińskiego. Pozwoliło na przyjęcie przez szkołę zasadniczego kierunku działań wychowawczych- zanurzenie się w dziedzictwie tradycji i kulturze ziemi dobrzyńskiej.
24.11.2017r. podczas uroczystości związanych z 20–leciem nadania imienia i sztandaru, Szkoła dostąpiła zaszczytu odznaczenia Medalem PRO PATRIA.
![Zdjęcie - Epitafium Zboińskich znajdujące się w kościele Ojców Bernardynów w Skępem](https://static.wixstatic.com/media/97ea78_c8c5e8100c49486bae247191111190c8~mv2.jpg/v1/crop/x_22,y_0,w_382,h_269/fill/w_535,h_377,al_c,lg_1,q_80,enc_auto/97ea78_c8c5e8100c49486bae247191111190c8~mv2.jpg)
![Zdjęcie sztandaru oznaczonego medalem Pro Patria w dwudziestą rocznicę nadania imienia i sztandaru szkole.](https://static.wixstatic.com/media/97ea78_d64d49baa07d4f53b3cc4d8c393e16b5~mv2_d_5737_3844_s_4_2.jpg/v1/fill/w_716,h_480,al_c,q_80,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/97ea78_d64d49baa07d4f53b3cc4d8c393e16b5~mv2_d_5737_3844_s_4_2.jpg)